The last time Ford and I were able to watch a movie here in Canada was in July 2014 pa sa Edmonton. I was five months pregnant with Nathan that time at talagang nanood kami ng KathNiel movie (lol, jologs!) kasi alam namin na after I give birth, matatagalan na talaga uli bago kami makanood ng sine.
And fast forward to four years later, hindi na nga kami nakanood haha! Kung merong Filipino movies that we want to watch, nagpe-pay-per-view na lang kami sa TFC.TV. To be honest, hindi naman kami mahilig talagang manood ng sine kaya keri lang. Sa Netflix lang eh solved na kami.
Pero syempre I still wondered kung kelan nga ba kami uli makakapasok sa sinehan, lalo na at may movie house dito malapit sa amin na palagi naming nadadaanan.
Pero wag ka, just a couple of days ago, we heard our son saying na gusto niyang manood ng Incredibles 2. Puro kasi yan ang laman ng youtube ngayon.
Haha, napag-usapan na namin ni Ford ito not long ago. Sabi namin makakanood kami uli ng sine pero for sure pambata ang palabas dahil nga kay TanTan. Eh parehas pa naman kaming di mahilig sa mga ganyan. Pero syempre no choice kasi ang batang yun ang sentro ng buhay namin lol.
At eto na nga, nag-aya na ang bata. I've seen several FB friends na nagsasama na ng anak sa sinehan, na mga mas bata pa kay Nathan, so I agreed na rin with hubby na manood na nga kami ng sine. Siya naman kasi ang hindi makatiis sa request ng anak hehe.
Ang technique namin kapag manonood ng sine is to buy the tickets in Costco. Mas good deal kasi.
Landmark Cinemas yung movie house na malapit sa amin kaya syempre ito na ang binili namin (meron din silang Cineplex):
For Adults (two pax)
For Kids (one pax)
Haha, medyo naguluhan si Nathaniel kung bakit "big" daw yung ticket. Ang idea niya kasi ng tickets ay maliit -- as in yung tickets na lumalabas sa mga arcade games haha!
Actually yung cardboard na yan ay for payment purposes lang naman. Pagkabayad mo sa cashier, pupunta ka sa may area ng Manager at siya ang magbibigay ng actual tickets.
We paid a total of $42.50 for the tickets ($28.99 + 11.49 = 42.50 + 5% tax). Approximately Php1,700.00 na iyan.
(Note: I didn't know until now na wala palang PST o Provincial Sales Tax na 7% ang movie tickets)
Now how much were we able to save?
Kung sa cinema kami mismo bibili ng tickets, $12.99 each ang adult at 8.99 ang bata. So aabutin ng $36.72 ang three tickets (tax included na).
Yung difference na $5.78 lang bale ang worth ng two medium drinks and two medium popcorn for us ni hubby at snack pack (one small drinks, one small popcorn, at one candy treat) for Nathan. Kaya sobrang good deal na talaga. Ang mahal ng pagkain sa sinehan, alam nyo naman. In fact, yung snack pack nila for kids ay worth $9.00+ na (according to Landmark Cinemas' website).
So there, if you want to watch movies with popcorn and drinks, at dalawa kayo (hindi pwedeng isa o odd number kasi nga good for two ang binebenta nila), better buy sa Costco. Sobrang sulit din yung tickets for kids. Ang drawback nga lang is that you have to be a Costco Member to be able to purchase from them.
We'll be watching later tonight (Friday) and we're excited. Sa totoo lang di kami excited ni Daddy Ford sa Incredibles 2 kasi nga di naman kami mahilig doon pero syempre looking forward kami sa first movie experience namin as a family. Nagreserve na kami ng seats online kaya sure na na makakapanood kami.
Chikahan ko uli kayo later! =)
Showing posts with label family activity. Show all posts
Showing posts with label family activity. Show all posts
Friday, June 22, 2018
Movie Tickets From Costco
Labels:
Costco,
family activity,
family bonding,
frugal living,
living in Canada,
movies,
tipid tips
Friday, December 22, 2017
Vancouver Santa Claus Parade 2017
December 3, 2017 (Sunday). This was one event that I really was looking forward to. I was able to watch a Santa Claus parade in Edmonton in December 2013 (indoor nga lang kasi sobrang lamig doon) and I super enjoyed it. Now that I have a child, mas may reason para ma-excite kasi alam kong matutuwa talaga siya.
The parade was held in downtown Vancouver. Our original plan was to just ride the sky train because parking fees in Vancouver are so expensive, but Ford changed his mind the last minute. Mas convenient nga naman kung magkotse kami. It was a Sunday so may mas murang parking naman daw.
We left the house at 10am (the parade's at 12noon) and stopped by McDonald's for a quick bite.
We reached downtown Vancouver a few minutes before 11am. They were closing some roads daw by 11 so we rushed into finding a parking space. My husband wouldn't hear of my suggestions (grrr!) so we ended up in a paid parking lot that charges $15. Hay kainis talaga.
I was afraid that we were "late" na. May mga kids' activities pa kasi prior to the parade (like face-painting, arts and crafts, etc.) that I wanted to go to. Sobrang daming tao nang dumating kami sa may activity area kaya imposible ng makasingit. Puno na rin halos yung mga gilid ng kalsada, nakapuwesto na ang mga manonood ng parade.
Akala ko wala na kaming mapupuwestuhan nang maayos, buti na lang naglakad pa si Ford somewhere farther. Ayun may bakante pa.
People were very ready -- may mga upuan, pagkain, at blankets pa talaga silang dala. I regretted not bringing chairs, tutal may kotse na rin lang kaming dala. Sabi ko pa naman the last time we watched a parade in downtown (for Canada Day) na magdadala na ako next time. Nakakangawit din kasing umupo sa kalsada lang eh.
I texted my friend Juris and asked where they were. Nakapuwesto na rin daw sila ng mga anak niya so we agreed to just see each other after the parade.
We were underdressed that day. We checked the weather and it wasn't supposed to be that cold. Kaya hindi makapal ang jacket namin ni hubby at walang hoodie. Pero grabe ang lamig lalo na kapag humahangin.
The boy patiently waited. He was in a very good mood, masaya kasi ang atmosphere.
I brought some snacks for the little boy. Ang cute ng ziplock ko noh? Nahawa nako sa mga taga-dito, mga mukhang ziplock.
Nagutom na rin ka kaka-antay.
A few minutes after 12noon, dumaan na sa harap namin ang parada.
There were many Food Bank volunteers who were asking for donations.
I enjoyed watching my son's face. Sobrang saya niya. My 39-year-old husband naman was bored (lol!). Mas mabuti pa raw na matulog sa bahay kaloka! Wala naman kasi sya talaga hilig sa mga ganyan, pero sobrang natuwa rin siya sa nakita naming kasiyahan ng bagets.
The parade participants were giving away candies, stickers, and other treats kaya lalong naaliw si Nathan.
Ayokong isipin na kulang lang sila sa creativity at budget, siguro talagang simple and modest lang ang mga Canadians.
But look at my son's reaction! Priceless talaga.
Finally, Santa Claus! I am glad that Telus saved the event from cancellation. Rogers yata ang dating sponsor kaso nagback-out na kaya nagka-budget shortfall. Pang 14th year na ng parade na ito this 2017.
I was ctually quite disappointed that the parade only lasted for an hour. Ang unang naisip ko, "shaiks sayang ang $15 parking namin" haha!
But though the parade itself wasn't impressive, nang makita ko ang lahat ng nanood na ito, I felt a sense of community. So keri na rin. Sabi ko nga kay Ford, kung successful business owner lang ako dito sa Vancouver, I will participate. Magsasali talaga ako ng entry. It's a way of giving back eh. Around 300,000 daw ang spectators kaya masusulit naman.
We met Juris and and her kids afterwards. It was really cold. Akala ko ako lang ang nilalamig, pati pala ang asawa ko na sobrang lakas ng tolerance sa lamig. Hindi rin daw niya alam kung bakit ganun ang pakiramdam niya. Buti na lang medyo makapal ang jacket ni Nathan.
Juris's daughter Zoey cried daw after the parade. Sinumpong kasi tapos na.
After a few minutes, naghiwalay na rin kami. Nagbus at train lang sina Juris from Langley. Hindi naman namin sila maisasabay kasi bukod sa hindi kami kasya sa sasakyan namin, kailangan din ng car seat pag may sakay na bata.
Nagka-family picture rin nang hindi selfie. Thank you, Juris!
We decided to eat na lang sa Aling Ening's Restaurant in Fraser Street (malayo sa downtown) kasi wala na rin namang kaming magawa doon. It was too cold to stroll sa may Canada Place. In fact, naghanap pa nga kami ng Dollarama para bumili ng gloves.
Now the question is, will we watch the parade again next year?
Haha, kung kami lang siguro ni Ford, hindi na. But for as long as Nathan wants to, sige lang. Our Christmas is for him, after all.
The parade was held in downtown Vancouver. Our original plan was to just ride the sky train because parking fees in Vancouver are so expensive, but Ford changed his mind the last minute. Mas convenient nga naman kung magkotse kami. It was a Sunday so may mas murang parking naman daw.
We left the house at 10am (the parade's at 12noon) and stopped by McDonald's for a quick bite.
We reached downtown Vancouver a few minutes before 11am. They were closing some roads daw by 11 so we rushed into finding a parking space. My husband wouldn't hear of my suggestions (grrr!) so we ended up in a paid parking lot that charges $15. Hay kainis talaga.
I was afraid that we were "late" na. May mga kids' activities pa kasi prior to the parade (like face-painting, arts and crafts, etc.) that I wanted to go to. Sobrang daming tao nang dumating kami sa may activity area kaya imposible ng makasingit. Puno na rin halos yung mga gilid ng kalsada, nakapuwesto na ang mga manonood ng parade.
Akala ko wala na kaming mapupuwestuhan nang maayos, buti na lang naglakad pa si Ford somewhere farther. Ayun may bakante pa.
People were very ready -- may mga upuan, pagkain, at blankets pa talaga silang dala. I regretted not bringing chairs, tutal may kotse na rin lang kaming dala. Sabi ko pa naman the last time we watched a parade in downtown (for Canada Day) na magdadala na ako next time. Nakakangawit din kasing umupo sa kalsada lang eh.
I texted my friend Juris and asked where they were. Nakapuwesto na rin daw sila ng mga anak niya so we agreed to just see each other after the parade.
We were underdressed that day. We checked the weather and it wasn't supposed to be that cold. Kaya hindi makapal ang jacket namin ni hubby at walang hoodie. Pero grabe ang lamig lalo na kapag humahangin.
I brought some snacks for the little boy. Ang cute ng ziplock ko noh? Nahawa nako sa mga taga-dito, mga mukhang ziplock.
Nagutom na rin ka kaka-antay.
A few minutes after 12noon, dumaan na sa harap namin ang parada.
There were many Food Bank volunteers who were asking for donations.
I enjoyed watching my son's face. Sobrang saya niya. My 39-year-old husband naman was bored (lol!). Mas mabuti pa raw na matulog sa bahay kaloka! Wala naman kasi sya talaga hilig sa mga ganyan, pero sobrang natuwa rin siya sa nakita naming kasiyahan ng bagets.
The parade participants were giving away candies, stickers, and other treats kaya lalong naaliw si Nathan.
The floats/costumes were actually very simple, nothing grand. Wala akong nakitang nakapagpa-wow talaga sa akin. Kaya di na rin ako gaanong nagpicture.
Ayokong isipin na kulang lang sila sa creativity at budget, siguro talagang simple and modest lang ang mga Canadians.
But look at my son's reaction! Priceless talaga.
Finally, Santa Claus! I am glad that Telus saved the event from cancellation. Rogers yata ang dating sponsor kaso nagback-out na kaya nagka-budget shortfall. Pang 14th year na ng parade na ito this 2017.
But though the parade itself wasn't impressive, nang makita ko ang lahat ng nanood na ito, I felt a sense of community. So keri na rin. Sabi ko nga kay Ford, kung successful business owner lang ako dito sa Vancouver, I will participate. Magsasali talaga ako ng entry. It's a way of giving back eh. Around 300,000 daw ang spectators kaya masusulit naman.
We met Juris and and her kids afterwards. It was really cold. Akala ko ako lang ang nilalamig, pati pala ang asawa ko na sobrang lakas ng tolerance sa lamig. Hindi rin daw niya alam kung bakit ganun ang pakiramdam niya. Buti na lang medyo makapal ang jacket ni Nathan.
Juris's daughter Zoey cried daw after the parade. Sinumpong kasi tapos na.
After a few minutes, naghiwalay na rin kami. Nagbus at train lang sina Juris from Langley. Hindi naman namin sila maisasabay kasi bukod sa hindi kami kasya sa sasakyan namin, kailangan din ng car seat pag may sakay na bata.
Nagka-family picture rin nang hindi selfie. Thank you, Juris!
We decided to eat na lang sa Aling Ening's Restaurant in Fraser Street (malayo sa downtown) kasi wala na rin namang kaming magawa doon. It was too cold to stroll sa may Canada Place. In fact, naghanap pa nga kami ng Dollarama para bumili ng gloves.
Now the question is, will we watch the parade again next year?
Haha, kung kami lang siguro ni Ford, hindi na. But for as long as Nathan wants to, sige lang. Our Christmas is for him, after all.
Subscribe to:
Posts (Atom)