New Relatives in Surrey

I haven't blogged pa pala that I have a newly-found relative here in Surrey. Ang lapit lang ng bahay nila dito sa amin, pwede ngang lakarin.

I didn't really know Kuya Nilo. Kahit si Mamoosh hindi siya kilala (pero kilala niya si Mamoosh). They saw each other sa burol ng father ni Kuya Nilo sa Lolomboy at noon nga nagkatuntunan na nandito rin ako Vancouver. Basta parang cousin ni Mamoosh ang parents niya (both sides ha).

Kuya Nilo instantly added me sa FB pero dinedma ko. Kasi nga hindi ko naman kakilala. Tapos minessage niya ako na kamag-anak daw niya ako lol (hindi ko pa kasi nakakausap uli si Mamoosh noon kaya hindi ko pa alam). After a few minutes of chatting, ayun nagvoice call na. Sobrang daldal haha, nakakatuwa. Kapag daw nalalaman niya na may kamag-anak sya sa lugar kung nasan siya (tumira na kasi siya sa iba't ibang bansa bago nagsettle dito sa Canada), talagang pinupuntahan niya.

He went back to Canada after malibing ng tatay niya. One week lang talaga siya sa Pinas. The day after he arrived (June 24, 2018), we went to their house to meet him and his wife Ate Rosie and to pick up na rin yung padala ni Mamoosh. I was so happy kasi nga he told me pwede kaming makidala hehe. Kababalik ko lang ng Pinas noon pag talagang ganyang offer eh gina-grab ko!

So yun, may new relative ako dito sa Surrey. Nakakatuwa talaga. Kuya Nilo and Ate Rosie are having their church wedding this August 25 and they invited us. Magkikita-kita daw kami ng ibang kamag-anak namin dito sa Canada at US, at pati na rin ilang kababaryo sa Lolomboy. Nakaka-excite din. Hindi ko sila kilala pero alam nyo naman, nagiging close ang mga magkakamag-anak dito bigla kapag nagkatagpo-tagpo.

---------------------------------------

By the way, ito nga pala yung pinapakidala namin kay Kuya Nilo.

Insert one pack of Red Ribbon macaroons

Medyo mabigat din yung chocolate coins ni TanTan haha! Konti lang kasi ang nabaon naming chocolate coins kaya naubos na agad, eh sobrang paborito ni TanTan that time kaya nagrequest kami sa Lola Mamoosh niya.

Ensaymada talaga ang gusto ko kaso ang bilis mag-expire eh, kaya macaroons na lang. Akala ko ako lang ang kakain kaso nakihati ang asawa ko. Hay naku, tanong ako ng tanong sa kanya kung ano ang gusto niya, ang sasabihin wala. Tapos pag nandyan na pagkain ko eh makikiagaw. Hmmmp.

Yung Fissan pala was so effective sa akin. Nung nasa Pinas ako eh nangangati at ngpapantal pantal ako sa may breast area dahil sa init at pawis, yang Fissan ang nakatulong. May baon naman ako kaso dahil summer din dito sa Canada, nagpadala pa ako ng isa to be sure na di ako mauubusan.

Baha sa Pinas

Grabe ang naging baha sa Pinas the past days. I had a brief video call with my niece last Sunday (August 11) there and this is what she showed me.

Yan yung ancestral house namin (mother side) in Lolomboy, Bocaue, Bulacan. Lubog talaga. Lahat ng kamag-anak namin doon talagang apektado.

Puro baha ang nakita ko sa FB newsfeed ko. Nakakaaliw lang tingnan na parang nakakainggit din. Sa totoo lang, ang saya-saya kasi ng pakiramdam kapag baha. Naalala ko ang kabataan ko, walang pasok at feeling holiday talaga.

Pero syempre I truly feel bad for the people there. Nakakaawa na talaga ang mga Pinoy na bugbog na bugbog na sa dami ng kalamidad na dumarating sa bansa every year. Kahit na sabihing sanay na sila sa baha, haler ang hirap-hirap pa ring maglinis pagkatapos. Sana nga kung once a year lang, pero hindi eh. Several times in a year. Lalo na sa Lolomboy (where I grew up) na maghigh tide lang eh nagkakatubig all around.

I am thankful though kasi mataas at hindi binabaha ang bahay namin sa Marilao. At least hindi ko na iniisip ang kalagayan ng nanay ko. Once lang namin na-experience ang bahain talaga, noong Ondoy in September 2009.

Hay, it is during times like these na naiisip ko na sana makuha ko lahat ng kamag-anak ko sa Pinas at madala ko dito sa Canada. Actually hindi nga lang kamag-anak eh, pati mga kaibigan at kakilala, at buong sambayanan Pilipino na nga kung maaari. Ang laki-laki ng Canada, kasyang-kasya pa ang 100 milyung Pinoy.

Last night, my husband informed me that there will be a water service interruption here in our apartment today (from 10am to 5pm daw) kasi may gagawin. Grabe ang shock ko, instant panic agad! Then later on I realized na ang OA ko. Ang mga kababaryo ko nga sa Lolomboy ilang araw (o buwan o taon?) nang namomroblema sa kawalan ng tubig tapos ako eto nagi-inarte sa sandaling oras na mawawalan kami (na with notice pa kaya pwedeng paghandaan). Tsk, first world problems talaga noh?

Kitakits with Saskatoon relatives

August 2, 2014 (Saturday). Some relatives (and Lolomboy kapitbahay) from Saskatoon came over here in Edmonton for a weekend get-away. I saw their posts on Facebook that they were at Max's Edmonton so I immediately pm'ed Ate Leslie and asked if they'd happen to go to West Edmonton Mall. We agreed to meet the following day.

It's fun meeting them. I haven't seen Ate Lea in more than a decade so we were able to catch up a bit.

Photo taken from Ate Leslie's Facebook account

Too bad Nanang Ake (Mamoosh' cousin), who's just visiting Canada, wasn't there. They went to Banff daw that day.

Photo taken from Ate Leslie's Facebook account

Haha, I would I could invite at home but I don't know how to cook! Maybe next time.

Ate Lea kept on telling me that should we go to Saskatoon (which is a 6-hour drive), I should tell her. Of course I will. Ford's head office is located there so it's not a remote possibility. In fact, he used to frequent Saskatoon prior to my coming here. Sayang nga kasi kung kelan ako dumating eh saka naman siya hindi pinapadala dun kaloka!

It was really nice seeing familiar faces here in Edmonton. How I wish marami rin kaming kamag-anak at kaibigan dito. Ate Lea and Kuya Jim are 'convincing' us to move in Saskatoon kasi mas masaya daw doon haha! I know, ang dami na kasi talaga nila doon. Pero ok na kami dito sa Edmonton, mas 'urbanized' naman kasi dito. I just hope we can just go there to visit. :)