Jollibee in Vancouver?

In the midst of the Corona pandemic, one "good" news put a smile on my face -- magbubukas na raw ang Jollibee dito sa Vancouver!

This was posted by pinoy-canada.com last March 23, 2020:

Apparently, the first location will be in Grandville Downtown Vancouver daw and they will open around winter time.

I was a bit skeptic so I continued googling and found out that they indeed were starting to recruit people na for certain positions at the store.

I posted this on my IG Stories last March 24, 2020

Grabe, I was so happy! I am a Jollibee girl at talagang I planned on eating at Jollibee every weekend. Never mind that it's in Downtown (about one hour from home), keri na yun. At least hindi na kami magko-crossborder para makakain lang ng chickenjoy. Every weekend kasi kapag lalabas kami, we don't know where to eat anymore. Hindi nga kasi kami foodie, we don't like experimenting with food. We'd be happy na to eat palabok, spaghetti, yum burger, and chickenjoy alternately on weekends. Hindi healthy, I know, pero ano bang pwedeng kainin sa labas na healthy talaga waaah. Please don't suggest salad lol.

So yun nga, looking forward na talag aka sa winter. Kaso at the rate things are going with regard to the virus, kinakabahan ako. Most businesses today are in crisis. Tapos nabasa ko pa ito:

Ayan, derailed by virus daw hay. Mukhang mauunsyami ang Jollibee ko. Ang taas ng cost mag-business sa Vancouver sa totoo lang at parang hindi wise ngang magbukas ng restaurant sa ganitong panahon. At hanggang walang vaccine, ipa-practice ang physical distancing for sure. Kaya hindi makakapag-operate ang restaurants in their full capacity. Tsk.

Bakit nga ba ganun, kung kelan abot-kamay na saka naman mawawala uli. Paasa. Sana si Covid na lang ang mawala forever.

My heart is still hoping though, na magkakaroon na talaga ng Jollibee dito sa British Columbia. My friends in Edmonton have long been enjoying chickenjoy and yum burgers na eh, saka kami rin dito.

A Jollibee party for me?

I am turning 40 this year (ouch!) and I told myself a couple of months back that should I be in the Philippines during that time, I will throw a party for myself in Jollibee. Yep, Jollibee!

You see, Jollibee Philippines has this Hello Kitty Fun Carnival theme and I love it! Everyone knows that I am a big fan of Hello Kitty. But I tell you, I am also very much a Jollibee girl so ang perfect lang, di ba?

(Picture taken from the net. Credits to the owner)

Sakto that we are going to Pinas again this April and we'll be staying there till mid-August. My birthday is on August 27 so sabi ko ia-advance ko na lang. I only plan on inviting my immediate relatives and barkada, maximum of 70 pax lang siguro.  I already asked my hubby for a budget at syempre game naman siya. Ang mura pa rin naman kasi kung tutuusin. Around Php20,000-Php23,000 siguro (we want to have two mascots), so less than Ca$600 lang. Yung pinakamahal na food package na yun ha. Included na rin ang cake.

I was super excited talaga. In fact, na-announce ko na nga sa mga pamangkin ko sa pinsan last Christmas ang plan ko. Nainvite ko na sila.

Picture courtesy of Laling

Kaso naman parang I am changing my mind now. You see, the primary reason why I really want a Jollibee party is my son. We've gone home in the Philippines thrice na and yet walang nag-invite sa amin ng Jollibee party. Ewan ko nga ba. Noong wala pa akong anak, ang dami-daming nagpapa-Jollibee party na dinededma ko lang. Ngayon namang may Nathan na, wala na. Favorite pa naman niya si Jollibee.

Actually noong first birthday-baptismal ni Nathan, nag-order din ako ng Jollibee food for the kids at syempre two mascots (Jollibee and Twirlie). The party was held in a pavilion at catered ang food. Nagdagdag lang talaga kami ng Jollibee para sa mga bata. Kaso naman my little boy was too young pa to remember that. Kaya sabi ko, bago ma-outgrow ni Nathan si Jollibee eh kelangan maka-experience siya ng Jollibee party.

So everything was planned na in my head. Kaso ba naman, I learned about three weeks ago that my friend Laling is also throwing a Hello Kitty Jollibee party for her youngest daughter in July. Waaah, so wala ng justification ang pagpapa-Jollibee party ko kasi nga makaka-attend na rin kami ni TanTan.

Our other friends were cool about it. Sabi nila ok lang if the same theme, different experience pa rin naman daw yun. Laling even asked me if I want her to change the theme para hindi kami magkamukha, pero syempre sabi ko hindi noh. Hello Kitty is a nice theme and her daughter deserves it.

So na-convince na nga ako na ok lang. Nakabili na nga ako ng ilang hello kitty activity kits (na on sale) na ilalagay ko sa lootbags ng kids. I was also planning on buying Bath and Body Works and/or Victoria's Secret merchandise for  adults. Pero ewan ko ba, lately eh I am having a change of heart. Parang ayaw ko na.

Naisip ko rin yung $600. I could use that money to treat my significant others separately (per group) na lang. At least makakapag-bonding pa kami nang matagal-tagal. Two hours lang kasi ang Jollibee party, medyo bitin. Syempre mahahati pa ang attention ko sa mga bisita. Madodoble-doble rin ang gastos ko kasi kailangan ko pang i-treat nang hiwalay ang mga girls ko (my core group) kasi lagi kaming may girls-day-out kapag birthday namin.

May point naman noh? But on the other hand, there's also a part of me who wants to experience a Jollibee party haha! Parang bata lang. Deprived kasi lol. I know I am not alone. May nabasa nga ako na maraming call center agents and nagpapabook ng morning parties (as in 7-8am kasi nga iba ang work hours nila) sa Jollibee for themselves. I've also seen a lot of adult FB friends na nagpa-Jollibee party.

Hay ang gulo ko! Ano ba talaga? Ayaw na tuloy akong seryosohin ng asawa ko. Bahala raw ako sa buhay ko. Oh well, I have a few weeks to decide. I blogged about this para lang kapag hindi natuloy eh maalala ko itong I-want-a-Jollibee-party-for-myself thingy ko.

Cross Border -- July 21, 2018

And so, natuloy din kaming mag-crossborder last weekend. After kong magpatumpik-tumpik, I finally gave in. Hindi ko na-resist ang temptasyon ng Purefoods hotdogs haha. Saka tutal kako I passed naman the citizenship test last July 18 kaya may excuse na na mag-splurge ng konti. We are also going to Edmonton to visit our friends kaya kailangan namin ng hotdogs pamapasalubong.

Pero dahil nga mataas ang value ng US dollars, we decided to use na lang yung remaining USD namin. Naghagilap ako talaga haha! Medyo marami-rami pa naman, pwede pang gamitin ng ilang balik hehe.

July 21, 2018 (Saturday). We left our place at around 12:45pm. Late na kasi late na kaming gumising eh. Hindi naman din kami nagmamadali. We prefer to cross the border ng alanganing oras para hindi mahaba ang pila.

Upon checking online, around 30 minutes ang waiting time sa Peace Arch at Pacific Crossings kaya dun kami sa Aldergrove as usual. Mas malayo iyon pero kesa nakapila ka sa mga "famous" borders na yun ng at least 30 minutes, idrive mo na lang yung oras na yun going to Aldergrove kung saan wala halos pila.

Whenever the Border Officer asks us kung saan o ano ang gagawin namin sa US, we would answer na that we are going to Jollibee. Gets na nila yun haha. Tatawa na sila at magjo-joke.

At dahil wala akong valid I-94, we had to stop briefly in their immigration office. Walang ibang tao dun, kami lang, kaya sobrang bilis. Kinunan ako ng finger prints at photo. Ang sabi ng Immigration Officer, I lost weight daw haha. He must have seen the difference ng current picture ko sa mga nakaraan.

I paid USD6.00 again for my 6-month I-94 validity. Hmmp, di bale na nga. This will be the last time na magbabayad ako niyan because in less than 6 months, siguro naman may blue passport na rin ako.

From Aldergrove Crossing, Westfield Southcenter Mall (where the Seafood City and Jollibee are located) is around 2 1/2-hour drive pa. Nakakainip kasi takam na takam na nga kami sa Chickenjoy.

We arrived at Jollibee ng 4pm and I wasn't expecting a long line kasi nga alanganing oras. Oh well, Sabado nga kasi siguro kaya never napatid ang linya.

We missed you, Jollibee! Noong nasa Pinas kami, araw-araw akong nagmo-motor sa Jollibee (na malapit lang samin) para bumili ng hapunan ni TanTan.

The queue was long pero mas ok na rin kasi makukuha mo na agad ang food mo after you pay. Unlike before na pipila at magbabayad ka tapos bibigyan ka nung parang alarm na iilaw kapag ready na ang order mo. Ang tagal tagal mag-antay. 

Wow, chickenjoy! We paid USD26.50 (or CAD35.78 / Php1,416.16) for these. We wanted to add pa sana spaghetti and burger after kaso pipila na naman ng mga 35-40 minutes.

One Pinoy guy handed this toy to me, baka raw gusto ng bata. Syempre I happily accepted kahit na meron na kami niyan sa Pinas.

Bakit niya binigay sa amin yung toy? Kasi "free" lang yan. Would you believe na parehas lang ang presyo kapag umorder ka ng spaghetti with drinks at kiddie meal na spaghetti with drinks? Tila USD5.99 yata. I learned about it in California kaya sabi ko sa sarili ko na kapag gusto ko ng spaghetti eh yung kiddie meal na ang oorderin ko kahit ayaw ko ng toy.

 After eating, lakad-lakad muna sa mall syempre. Ang tagal kong naghanap ng dresses sa JCPenney at Macy's kaso bigo ako. Kailangan ko kasi ng mga damit for a wedding na aattendan namin sa August at sa forthcoming oathtaking ko (naks!).

Then we went na to Seafood City to buy hotdogs and other pang-ulam. I'll show you what we bought there in another post.

Before leaving, we bought some ensaimadas din from Red Ribbon and Valerio's Bakery. Nakaalis kami ng 7:30pm na.

Off to our next destination -- Walmart! Oo, dinayo pa namin talaga ang Walmart. Ang saya-saya kasi ng mga Walmarts sa US, ang dami-daming paninda. Ibang-iba sa mga Canadian stores.

May batang nabuhayan ng dugo haha. Ang cute nitong nakita naming work tools na trolley kaya binili na rin namin. Walang ganito sa Canada eh.

Ay syempre nagutom ang bagets kaya nagpabili ng Happy Meal. Buti na lang nakaabot pa kami sa Incredibles toy. We got Dash yipeee! (Iba ang toys sa Canada at sa US booo!).

So yun, bago umuwi, pakarga ng gas as usual. Ang laki ng kamurahan ng gas sa US kesa Canada kaya talagang doon nagfu-full tank ang mga Canadians.

Medyo mahaba pa rin ang pila sa Pacific Crossing pauwi. Pero ayos lang kasi ang bait ng border officer na babae. Ni hindi kami tinanong kung ano ang pinamili namin haha. Usually kasi tinatanong nila kung bumili ng liquor o cigarettes eh. Kapag grocery items naman o other goods na hindi naman malaki ang halaga, di naman na nila pinata-taxan.

Anyway, it always feels good to be back in Canada kahit na a few hours lang kaming lumabas. Canada is really our home.

Twelve midnight na nang makarating kami sa bahay. Hindi na nga pala kami nagdinner sa labas, yung mga tinapay na binili na lang namin ang kinain namin.

#CessieEats 8

1. Jollibee Yum Burger. This is my latest addiction. Madalas ito lang ang dinner ko. Not good, I know, kasi nga fast food at sobang ma-carbs but I couldn't help it. Iniisip ko na para lang siyang Fresh Slice pizza na nakakakain ko as a major meal nang di tumataas ang sugar ko (too bad hindi ako nakakapagcheck ng sugar kapag nakakain ako nito kaya hindi ko pa talaga alam ang effect).

2. Ginataang Bilo-Bilo. My Tita Oya spoils me. Sinabi ko lang na gusto ko ng bilo-bilo, ayun me dala agad the following day. Hay sang sarap! Bawal as usual (ano ba ang hindi?) pero ung bilo-bilo lang naman ang kinain ko saka yung saging. Sobrang konti lang.

3. Lugaw-Tokwa-Baboy. My mother always buys lugaw from "Milagring" so I've been eating this since I was a kid. Ang sarap talaga kaya ito ang naging bench mark ko sa lugaw. I used to eat two packs of lugaw before, ngayon isang balot na lang kasi nga rice yan. Pero pinapadoble ko na lang ang tokwa at baboy haha.

4. Jollibee Chickenjoy versus Chicken McDo. There was this one time na nagcrave talaga ako ng fried chicken pero umay na umay na nga ako sa chickenjoy dahil ako ang tagakain ng tira-tira ni TanTan. Nag-McDonald's naman ako. I just noticed na hindi na talaga maganda ang parts ng chicken na binebenta sa Jollibee at McDonald's. Sa McDonald's puro ribs kaya ang tigas. Puro breast naman din sa Jollibee kaya ang tigas din. Masyado namang maliit yung leg kaya lugi.

5. Lechon. We had visitors who came over for lunch last February 4 kaya sinabay ko na lang ang pagbili ng lechon para maihanda na rin. Ang tagal-tagal ko ng gustong kumain nito sa totoo lang (lechon is actually my most favorite ulam in the world). There's a lechon store here in Marilao na lagi kong nadadaanan kaya doon na lang kami bumili. It was a Sunday kaya nagbebenta sila ng tingi-tingi. I was shocked though na Ph600 per kilo na pala. I consoled myself by thinking na baka nga masarap talaga.

My verdict -- waaah sayang ang pera! Matigas ang laman tapos hindi pa maganda ang balat. Kakaiba rin yung lechon sauce nila, ang anghang saka hindi 'typical' na sarsa. Basta ang weird.

6. Potato Corner cheese-flavored fries. I gave in, sige na nga tumikim uli ako nito. Lagi ko kasing nakikita sa may Robinson's Easymart dito sa amin kaya natakam ako. I bought a small size, Php50 yata. Sobrang liit lang nyan in sa actual. Masarap naman sana kaso kulang sa cheese. Hindi ko inubos siyempre, hinatian ko yung kasambahay namin hehe.

7. Pizza hut's "mini" pizza slice.  Sobrang namiss ko naman ang pizza kasi more than a month na akong di nakakakain nun kaya naisipan kong bumili sa Pizza hut ng per slice. Bale 2 slices for Php55.00. Pero naloka ako ha, sobrang liit na pala ng slice grabe! Halos magkasing-laki lang sila ng burger McDo. Yung literal na makakain mo ng tatlong subuan. Oh well, what can you expect pa nga ba sa Php55.00? Hindi sila makapagtaas ng presyo kaya sa quality na lang dinadaan.

8. Fried Tamban. I love love love eating fish! Yung mga sariwang isda talaga na ganito ang sobrang namimiss ko sa Canada. Would you believe na naubos ko lahat yan? Haha, di ko rin akalain lol.

#CessieEats 7

Hello! Yep, I am still alive! I apologize for the lack of posts the past week or so because of some health issues. Nakakaloka, ang hina na nga yata ng immune system ko dito sa Pinas kaya kung anu-ano ang naging sakit ko.

Overall, medyo tumataas ang blood sugar level ko dito sa Pinas. When I was in Canada, sobrang controlled ko na talaga eh. Hindi naman ako gaanong nagkakakain dito pero tumataas talaga. In fact, I think I've lost around 3kgs pa nga in the past month. Weird talaga. Hay ayoko na nga munang isipin. Pero dahil usapang pagkain na rin lang, eto ang mga nilapang ko nitong nakaraang mga araw.

1. Reyes Barbeque. Habang nasa Kidzoona si TanTan kasama si Ate Charry (our kasambahay), inaya ko si Mamoosh na kumain sa Reyes Barbeque. I love their pork barbeque (na lumiit na nga lang ngayon) and boneless bangus so I ordered a combo. Nakakamiss din kumain ng Java rice, pero dahil nga lalong sangkatutak ang carbs, hindi ko inubos.

I noticed that they are now selling bottled barbeque marinade and peanut sauce, isipin ko kung magu-uwi ako sa Canada para matikman naman ng asawa ko. Kaso ang tamis din nun eh.

2. Leche Flan from Tita Oya. Hindi ako mahilig sa mga minatamis (thank goodness!) at leche flan lang talaga ang kinakain ko from its kind kaya dinalhan ako ni Tita Oya nito noong bagong dating ako (she bought it from a second cousin). Sobrang nakakamiss talaga! Pero konti-konti lang ang kain syempre at baka tumaas ang sugar. As of now nga pala, wala pa akong alam na bilihan ng masarap na leche flan sa Metro Vancouver. Isa yan sa mga kakaririn kong hanapin kasi gusto ko laging may leche flan kapag media noche (and noche buena na rin).

3. Jollibee Chickenjoy. Umay na umay na ako sa chickenjoy! Nung mga unang araw namin dito, everyday talaga na nagchichikenjoy si TanTan. He doesn't like to eat fried chicken anywhere else! Ang kaso yung laman lang naman ang gusto niya, ayaw niya ng balat or any part na may matigas kaya ako ang tagakain ng mga tira niya kasi sayang syempre. Kaya nga siguro tumataas pa rin ang sugar ko kahit di ako nagra-rice. Buti ngayon every other day na lang kami nagja-Jollibee kasi kumakain na siya ng tinola at fried galunggong sa bahay. Madalas si Mamoosh na rin ang kumakain ng tira niya (which is bad because my mother is diabetic too hay!).

4. Pinoy Breakfast. Kung pwede lang talaga, I would eat this kind of breakfast everyday! Ang sarap sarap ng sinangag sa umaga talaga. Kaso I am limiting my rice intake to once a day lang talaga (minsan lang talaga mag-twice).

 5.  Sinigang na arahan sa miso. Itong mga ganitong isdang may sabaw ang miss na miss kong kainin talaga. How I wish meron nito sa Canada.

6.  Starbucks mocha frappuccino light. One big difference sa pag-uwi ko ngayon kumpara sa dati ay ang frequency ng pagpunta ko sa Starbucks. Syempre bawal na nga kasi huhu. Pero twice na akong nago-order ng mocha frappucino light (na hindi ko na alam kung ilan talaga ang carbs and calories) kasi hindi maiwasan na mapa-Starbucks when I'm with friends. Tambayan nga kasi namin yun. Ang gastos din nga pala kasi I have to order a separate regular frappucino for TanTan kasi favorite niya rin yun.

Oops, if you are wondering kung ano ang lasa ng light frappuccino... mas masarap pa rin kesa regular mocha frappucino sa Canada! I swear!

7. Back to Brown Rice. After noticing na tumataas nga ang sugar ko dito, I told Mamoosh na kailangan ko na talagang mag-brown rice uli. Actually bumili na ako ng brown rice sa SM Hypermarket noong bagong dating ako (around Php60 pero kilo) kaso nakakatamaran kasing iluto. Ako lang naman nga kasi ang kakain (although I was convincing my mother na magswitch na rin). Pero talagang number one enemy ng diabetic ang white rice kaya dapat iwasan.

True enough, when I tested my blood sugar after eating brown rice for lunch (with the same ulam before na katerno ng white rice), mababa nga. So hindi talaga joke lol.

Nga pala, I like the brown rice here. Basta nasasarapan ako na hindi ko napapansin na brown rice pala yun. Tapos ang bilis pang maluto.

8. Andok's Lechon Manok. Dahil umay na nga akong pakainin ng chickenjoy ang anak ko, I tried buying lechon manok naman sa bagong Andok's na malapit sa bahay namin. Sa Canada kasi kumakain naman siya ng roasted chicken.

Hindi ko na pina-cut kasi nga naisip ko sanay naman si TanTan na makita yung buong manok. Kaso nagtatatakbo nang makita ito. Ayaw daw niya! Kahit anong pilit ko, ayaw talaga.

Ang sunog naman daw kasi sabi ni Mamoosh. Tapos hindi pa masarap as in! Nanghinayang ako, sana sa Baliuag Lechon Manok na lang ako bumili. Ang mahal na tapos ang liit pa. Never na uli akong bibili sa Andok's talaga.

We're in the Philippines (again)!

Hello, hello! Did you miss me? Oh I can't believe that we've been in Pinas for more than 9 days already! Ambilis ng araw, before I knew it, pabalik na naman kami ng Canada kaloka!

Anyway, saka ko na iisipin yun. One-tenth of our vacation pa lang naman ang nako-consume namin ni Nathan so enjoy enjoy muna.

I have so many kwentos that I don't know where to start. Pero in the almost 10 days na nandito kami, wala naman talagang major ganap. We stayed mostly at home tapos the usual short trips to SM Marilao lang.

Picture taken last January 11, 2018

My major problem though in this vacation is that Nathan had stopped drinking milk. I never thought that I'd have problem with milk since he loved Anchor Fresh Milk when we were here just nine months ago. Ngayon ayaw na. We made him try other brands, kahit yung Holly Fresh Milk from Laguna (na pinakamalapit na ang lasa daw sa fresh milk sa Canada), pero di niya talaga gusto. Good thing that he's eating solids naman, unlike in Canada na 80% yata ng daily food diet niya ay milk, kaso pumayat na rin siya talaga.

He understands na walang milk dito na kagaya ng sa Canada (kasi nga walang Walmart o Superstore dito) so he stopped asking for milk na on our 3rd (or 4th?) day. Zest-O tuloy ang ginagawa niyang "dede," which is not good kasi nga matamis yun. Pero di bale na nga muna, tutal three months lang kami dito. Kesa naman hindi kumain (he always eats snacks with Zest-O).

Speaking of solid foods, he's only eating rice kapag Jollibee Chickenjoy. Kaya everyday, at least once, bumibili ako sa Jollibee para may maipakain sa kanya. Ang gastos, two-piece chicken pa dapat kasi nga ayaw nyang kumain ng balat (or any part na may matigas). Nakakasira rin talaga ng ulo. But my mother, the kunsintidor lola, tells me na pagbigyan na. Bilhan na ng Jollibee araw-araw kahit magastos, basta makakain lang. Hay ang hirap if you have a picky-eater child. Pero sabagay kanino pa ba magmamana ito eh di sa amin din ng tatay niya.

O siya, it's past 11pm na and I am sleepy. I promise to blog again tomorrow. Ciao!

PS. Masarap pa rin talaga sa Pinas. I am so happy to be home! =)

#CessieEats 4

1. Late lunch at Kap's Tapsi. Mamoosh, Nathan, and I had late lunch at Tapsi two weeks ago. Mamoosh was disappointed with the sizzling bangus. Fried daing na bangus lang kasi na nilagay sa sizzling plate lol. The kare-kare tasted good pero sobrang konti lang laman, puro sabaw lang. Hay, wala naman kasing ibang makainan dito sa area namin maliban sa fast food restos.

Mamoosh lost her senior citizen ID card after eating there. Twenty pesos lang ang na-save namin pero sobrang nahassle pa kami sa pagpapa-replace.

2. Kap's Tapsi's Palabok. I ordered palabok there for the first time. Mukhang di masarap pero ok naman pala. Sana magka-pancit malabon din sila (yung may matabang noodles).

3. SM Food Court Dinner. While waiting for the printing of her ID pictures (para nga sa replacement ng senior citzen ID card), we had our dinner at the food court. Syempre di mawawala ang Master Siomai.

4.  Goldilocks Butter Macaroons. Ngayon lang uli ako nakakain nito. I remembered my good friend Mylene (from Edmonton) tuloy. Favorite niya ang macaroons.

5. Monde Baked Puto. I kept on seeing this sa commercial kaya I eventually gave in. A pack of ten pieces costs Php91. Hmm. malagkit ang texture niya. Pero mas lasa siyang suman kesa puto lol. Sayang, I wanted this to be delicious pa naman talaga para makapag-uwi ako sa Canada.

6.  Cheese-Flavored Dirty Ice Cream. This is the dirty ice cream flavor that I eat. Ang sarap-sarap naman kasi. Gusto kong bumili ng isang tub nito at uubusin ko talaga. Around Php1k lang siguro yun. Someday.

7. Tapsilog. I will miss this pagbalik ko sa Canada. Yung pagkatulog ni Nathan eh magmo-motor ako at pupunta sa tapsilogan.

8. Jollibee chickenjoy. I am thankful kasi may 24-hour Jollibee na malapit sa amin. Pwede ng mag-chickenjoy anytime. I've gained more weight in the past four months that I am here in Pinas. Isa si Jollibee sa salarin.

#CessieEats 3

Tapsi's pancit canton + bonete from Francisco bakery. Perfect merienda na sana kaso me bad news akong dinatnan pag-uwi ko. Di ko tuloy na-enjoy.

  
Mc Donald's Fish and Fries. I love fish and chips and I am glad that Mc Donald's came up with this, albeit for a limited time only (hanggang Mahal na Araw lang yata). Bitin nga lang kasi one piece lang (I am used to eating 2 pieces haha). Masarap naman in fairness, medyo mahal nga lang. Php149 with drinks. Personally, I'd rather order 2-pc chiken mcdo kesa dito kasi mas mabubusog ako.

Royce Chocolate.  Raxie gave me this bar last Christmas. Hindi pa ako nakakatikim ng Royce ever pero parang hindi naman ako interesado haha. Naalala ko lang kainin ito a couple of days ago, halos maeexpire na. My verdict -- so so lang. Hindi ako impressed. Nanghinayang ako sa Php350 pesos niya, si Joannie lang ang umubos haha.

Nips. Ito ang type na type kong lapangin lately. Ahh, chocolate of my childhood! I remember, lagi akong bumibili ng tatlong small packs nito sa tindahan ng kapitbahay naming si Aling Fely noong bata pa ako. I've grown pero mga simpleng chocolates lang talaga ang gusto ng panlasa ko.

Jollibee hotdod breakfast meal. This is my favorite breakfast in the world. Seriously. Sarap na sarap talaga ako kahit na nabibitin kasi maliit lang ang serving. When I was in college, ito lagi ang breakfast ko sa Jollibee Philcoa. How I wish I could wake up early para makakain lagi nito. We are going back to Canada in a month, dapat samantalahin ko na.

 

Sapsap. Do no underestimate this kind of ulam. Super expensive yan ha! Thank you, Mamoosh! Ang sarap po talaga!

Tokyo Tokyo's Pork Tonkatsu. Sa wakas nakakain din uli ako nito. Puro kasi KFC ang gustong kainan ni Nathan kaya na-deprive ako. Buti na lang me katulong na uli ako sa kanya kaya nakatakas ako para kumain nito (habang nasa Kidzoona sila). Ito yung gustung-gusto kong kainin sa Edmonton when I was pregnant eh. Kaso wala naman kaming natagpuang tonkatsu noon. Php160 na ito, without drinks. Kakain ako uli ng isa pang beses bago umalis.